Сите се откажаа. Веќе никој немаше. Како тоа да не беше истото место каде што се собираа многу луѓе. Остана само тој. Кратко време помина, а изгледаше дека поминало многу повеќе. Сега е празно. Пусто. Тишина. Се слуша само течењето на реката и силниот ветер. Се слушаат и неговите чекори. Кучиња лаат во далечината, а тој продолжува со своето темпо. Горд дека остана само тој, упорно се бори со временсите неповолности. Ракавици и капа за друга борба со студот. Така беше денес, но така беше и вчера,а сигурно истото ќе се случи и утре. Тоа е неизбежно, барем во овие месеци од годината.

Половина час трчање. Останува уште само еден час и тренингот ќе биде завршен. Помина уште половина час, значи остана последната третина. Сега е најинтересно. Ветерот засилува, а тој забрзува.

-Можеш ли да дуваш уште посилно?

Се приближува кон кривината. Веќе не е сам. Па тој и не бил сам. Така изгледаше, затоа што не можеше да види што има после кривината. Други двајца трчаа во спротивната насока. Тие сега започнале со тренингот. Им се придружи, па сега се тројца. На студено време, во тешки услови, кога сите се топлат дома, овие истомисленици го привршуваа своето трчање. Тука беа тројца. На друго место има други тројца или двајца. На трето место има две. Некаде има десетина, а некаде се седум.Тој, заедно со овие двајца, другите тројца, двете и тие седум,....плус.... 

- Зошто ти ѕвонеше алармот толку рано?

- Ќе одам да трчам.

- Како тоа ќе одиш да трчаш? Па надвор е ладно,а почнува и да врне! Поубаво продолжи да спиеш. 6ч и 30мин. е! Викенд е!

- Ако 14 степени е ладно време, тогаш како ќе трчам во зима?? Ова е само почеток на есента и тоа е најубавото годишно време за трчање, барем за мене. Ти спиј си, а јас отидов на трчање!

Уште беше темно кога излезе. Дождот почна да засилува. Вистинско невреме за другите. Вистински предизвик, забава и уживање за  посветениот ентузијаст во трчањето. Во тоа е и неговата големина. Дождот засилуваше,а тој се загреваше. Не размислуваше на дождот. Размислуваше дека и овој пат ќе направи нешто паметно за себе. Нема да му биде прв пат. Размислуваше дека нема да трча сам. Знаеше дека во паркот ќе го чека неговата љубов. Таа беше најсилна! Многу посилна од дождот и од студените 14 степени. Размислуваше дека и во есен тој продолжуваше да прави корисни работи за себе, за своето здравје. Тој не беше сезонски спортист. Не беше ни таа.

Почна да трча. Продолжи со своето трчање. Трчаше до паркот. Таму ја сретна својата љубов. Продолжија да трчаат заедно....

Среќни и заљубени. Трчаат.

Дојде и тоа време. Дојде времето за да го постигнеш најдобриот резултат. Ти тоа и го направи. Го постигна најдобриот резултат. Сега си најдобар. Ти и твојот резултат сте најдобри. Најдобри сте за себе! Ти го постигна тоа за самиот себе. Можеби имаш и некои други дополнителни позитивни работи предизвикани од твојот најдобар резултат, но не заборавај дека ти го постигна тоа пред се за самиот себе! Затоа и напорно работеше и се трудеше. Затоа и вложувеше колку можеш повеќе. Целта беше единствена: најдобриот резултат.

Ти не спортуваше за да му докажеш на некој друг. Ти спортуваше напорно за да си докажеш на самиот себе. Ти тоа го правеше за да бидеш среќен додека тренираш,а уште посреќен кога ќе уживаш во својот најдобар резултат!

И сега што? Се знае што. Сега ќе се обидеш да го надминеш својот најдобар резултат,нели? 

Дали веруваш во среќа? Или веруваш во себе? А веруваш ли во себе и во среќа? Во што веруваш ти? Сигурно веруваш во нешто!

Јас верувам во спортот! Верувам дека тој ми носи среќа! Верувам и во себе се разбира. Поинаку немаше да имам успех во спортот!

Верувам дека во многу ситуации спортот ми помогнал да се чувтсвувам поубаво. Знам дека во многу ситуации спортот бил мојот најдобар другар! Знам и дека спортот никогаш не ме изневерил. Знам и дека спортот ми помага во секојдневните случувања,какви и да се. Спортот е мојот супер другар. Со спортот се дружам од кога знам за себе,а планирам да се дружам се додека знам за себе....а и за тебе.  

Кога ми беше тешко, спортот ми помогна. Кога ми беше убаво, спортот ми направи да се чувствувам уште поубаво. Кога не бев сигурен во некоја одлука, секогаш знаев дека спортот е вистинската одлука!

Спортот е убав. Животот е убав. Спортот е животот. Спорт е живот. Спортот е среќа. Спортот е спорт,а животот си е живот. 

Не си живеел ако не си правел склекови. Не си живеел ако не си одел на аеробик. Не си живеел ако не си одел на фитнес. Не си живеел ако не си трчал,ако не си возел точак,ако не си се качил на планина,ако не си пливал...ако не си спортувал. Ако не си ги направила овие работи, крајно време е да почнеш. Животот е премногу краток за да ти поминува залудно времето во зачадени простории, во нереални состојби, во невозможни чувства.

Дали се подготви за промена? Дали се подготви за промена која ќе ти го смени животот на поубаво?

Почни да спортуваш! Спортувај со мене!