Сакаш да спортуваш? Немаш со кого? Немаш мотив за спортување?Мислиш дека немаш време за спорт?
=>WWW.KOKAN.COM.MK<=
Трчање
Полумаратон во Ниш 2010
7.06.2010.
Нишкиот полумаратон беше еден месец после полумаратонот во Скопје. Тоа најверојатно беше и мојот последен полумаратон за првата полусезона од 2010 година. Ако за полумаратонот на мојот домашен и добро познат терен се подготвував најдобро што можев и својата форма ја темпирав да го истрчам своето најдобро време пред домашната публика, во Ниш отидов без никаков притисок и без било какви очекувања за подобрување на сопственото најдобро време. Не секогаш работите излегуваат како што ги планираме и посакуваме. Убаво е кога добиваме повеќе од тоа што сме очекувале! Да, тоа може да се случи понекогаш и неочекувано, но никако не треба да се задоволиме со таквиот начин на размислување. Особено не во спортот, каде што за добар резултат неопходни се повеќе фактори.
За Нишкиот полумаратон не се подготвував ништо посебно. Дури и не знаев дека ќе одиме да трчаме во Ниш. Искуството на другите беше дека ова е досаден и лошо организиран полумаратон. Тоа беше само уште еден фактор кој предизвика да размислувам дека личниот рекорд ќе почека до есен. Но, сите можни услови за добар резултат се совпаднаа и успеав да постигнам време кое што воопшто не го очекував. 1 час 17 минути и 52 секунди. Надминав уште една граница. Знаев дека не е лесно да се истрча полумаратон во македонски услови на тренирање под границата од 1час и 20 минути и иако верував во сопствените можности ,уште не ми се верува дека истрчав полумаратон со просечно темпо по километар од 3 минути и 40 секунди.
Изненадувачки многу лесно и без никакви проблеми, кризи и грчеви ја истрчав оваа трка. Овој полумаратон го истрчав онака како што и посакувам да можам да го трчам секој нареден. Одлична тактика, добар ритам и силен финиш.
Скопски полумаратон мај 2010: сончево и многу топло,супер позната патека, одлична поддршка, мотивација на највисоко ниво, посакувана форма => резултат: 2 минути послабо од личниот рекорд.
Нишки полумаратон јуни 2010: за мене идеални временски услови,непозната патека, без поддршка, никаква посебна мотивација, не баш позната форма => резултат: 2 минути подобро од личниот рекорд.
Позади мене е уште еден полумаратон и уште едно големо искуство во трчањето на долги патеки. Побогат сум за уште една трка која ќе остане засекогаш дел од моите убави спомени. Уште едно ново спортско искуство кое по кој знае кој пат докажува дека спортот проследен со здравата исхрана и добрите луѓе го прават животот многу поубав во секоја смисла. Уште еден доказ дека никогаш нема да престанам да спортувам, а со тоа ќе бидам постојано среќен и исполнет со позитивна енергија.
Еве една класична приказна дека човек може да успее во работите што ќе ги посака!
2008.
Цел - да се истрча полумаратонот. Пласманот не е воопшто важен.
Трчав со патики за кошарка. Имав недозволена тежина за трчање. Прв пат во мојот живот трчав подолго од 45 минути. Немав никаква претстава какво е чувството да се трчаат долги патеки, ниту пак знаев што може да ми се случи за време на трчањето.
2010.
Цел - прво место во македонска конкуренција. Пласманот е најважен.
Си ги обезбедив сите предуслови за одличен резултат. Идеална тежина за трчање долги патеки и големо искуство во трчање полумаратони.
Да, толку е долг мојот сон. Долг, но сега веќе достижен. Се поблиску до негово остварување. Не е мој принцип да се фалам, меѓутоа некако го чувствувам тоа. Не се ни надевав дека ќе помислам дека еден ден ќе можам да го издржам тоа, но ете... Човекот кој ме упати кон правиот пат ми даде поддршка и ми рече дека сигурно ќе можам. И како одминува времето се повеќе и повеќе го прифаќам тој предизвик. Се прашувам, каков е само тој адреналин да ги газиш улиците на некој град, а од околу да ти аплаудираат, да ти даваат поддршка? Никогаш не сум го почувствувал тоа искуство, но сонувам еден ден да бидам дел од една таква трка. Тренирам, и се трудам да го достигнам тоа ниво. Ех, да беше се` во ред со моето стопало, сигурно дека до сега текстов ќе беше поинаков, ќе беше пренесено искуството од мојот прв полумаратон и тоа во мојот роден град. Меѓутоа не ми останува ништо друго освен да го заборавам она што се случувало во минатото, и максимална концентрација кон иднината. А таа ми кажува дека за многу кратко време ќе се исполни мојот сон долг 21,1 км. И тоа со мојот „ментор„ заедно на натпревар. Задоволството дефинитивно би било двострано.
Заврши и тоа. Заврши и моето трето учество на Скопскиот полумаратон. Овој пат со најголеми амбиции и очекувања и со најмногу вложен труд.
6 недели се трудев да тренирам најдобро што можам за да успеам на најдобар можен начин да го истрчам овој полумаратон на домашен терен. За жал, обврските не ми дозволуваа да тренирам како што посакувам, но се трудев најрационално да го искористам времето што ми остануваше за спортски активности. Тоа во бројки беше пет пати трчање неделно. Скопскиот полумаратон во 2010 ми беше трета трка на 21,1км. Без некои посебни подготовки и очекувања, на претходните два полумаратони, два пати последователно си го подобрував личниот рекорд. Овој пат очекував најмногу да го подобрам личниот рекорд. Тоа не се оствари, но крајната цел беше остварена и пресреќен ја завршив и оваа трка. Мојот прв подиум на полумаратоните. Третото место во генерален пласман и првото место од македонските натпреварувачи беа двете причини за големото задоволство и среќа на крајот од полумаратонот. Чувства што искрено им ги посакувам на сите добри луѓе. Многу е полесно да се оствари нешто кога се има поддршка и мотивација од драги и пријатни луѓе.
Скопски маратон 2010. 2 години од моето прво официјално трчање. 2 години од мојот прв полумаратон. 9 мај е голем ден за историјата. Ден на победата над фашизмот.
Овој 9 мај од сега е голем ден и за мене. Ќе го запаметам како мој најголем успех во трчањето на долги патеки. Најголем успех, но не по постигнатото време, туку по освоеното 3-то место во вкупен пласман и 1-во место во конкуренција на македонски натпреварувачи.
