Спортуваше кога беше мал. Во основно и средно школо, највеќе се истакнуваше на спортски план. Кога се запиша на факултет, никако не заборави на спортот. Почна и да работи, а спортот беше секогаш во неговото срце и никогаш не помислуваше да се откаже или да престане да спортува!

Спортуваше секогаш, каде и да е! Спортуваше дома. Вежбаше во теретана. Играше баскет и фудбал кај ќе стигне. Се качуваше и на планина, а неодамна почна и да плива! Почна да трча, па и на тоа поле постигна завидни резултати...

Спортуваше кога одеше на екскурзија и кога шеташе низ светот. Спортуваше на најразлични места и никогаш не го запостави спортот. Жртвуваше други работи, но никако спортот!

Спортуваше насекаде, на многу невообичаени места! Никогаш не го забораваше спортот,а и својот вистински другар и секогаш праќаше искрени спортски поздрави!

Еве уште еден поздрав од добриот другар...

Кога е човек нервозен, би можел на пример да:

- почне да се кара со кој ќе стигне;

- пие алкохол и многу да се алкохолизира;

- направи некој инцидент и да се испотепа со било кој.

Но, дали е тоа правилниот избор?

Се разбира дека многу подобро би било ако:

- се искачиш на планина;

- трчаш во природа;

- се возиш со точакот до твоето омилено место.

Секој со својот избор.

Ти сакаш да вежбаш, но немаш пари да одиш во фитнес клуб. Ти сакаш да вежбаш, но мислиш дека ќе ти биде досадно ако вежбаш во домашни услови.

Кога си дома, можеш да правиш вежби од типот на стомачни, склекови, клекнувања, разни видови на истегнувања, пилатес, аеробик, а доколку имаш, можеш да вежбаш и со тегови.Секоја активност си има свои позитивни и негативни страни. Еве неколку позитивни, зошто да си спортуваш дома:

- можеш да вежбаш и да си ја слушаш својата омилена музика, да гледаш ТВ, да сурфаш на интернет;

- можеш да вежбаш и да си ја средуваш својата соба;

- можеш да вежбаш кога ќе посакаш и колку ќе посакаш;

- не зависиш од надворешните услови;

- колку повеќе вежбаш дома, толку повеќе знаеш дека можеш да вежбаш во било кои услови;

- заштедуваш пари, а пак го зајакнуваш својот имунитет и го подобруваш своето здравје.

И тогаш конечно ќе се решиш да го направиш тоа. Ќе пробаш да видиш како ќе ти биде. Најважно е да сакаш и да пробаш да го направиш. Ако мислиш дека тоа ќе биде добро за тебе, најубаво е да продолжиш да го правиш без оглед на тоа што ќе зборуваат другите за тоа. На почетокот можеби ќе ти биде тешко и ќе сакаш да се откажеш, но најважно е да издржиш во својата идеја, а твојата упорност што ја имаш и посветеноста што ќе ја вложиш, сигурно дека ќе придонесе за поубава иднина за тебе.

Беше доцна зима, или рана пролет. Не ми текнува баш најдобро. Тогаш за прв пат пробав да трчам пред да одам на работа. Трчав така неколку пати. Не ми беше тешко, но не мислев дека ќе можам континуирано да го правам тоа. Почнував со трчање од 6 часот наутро, а завршував во 7 ч. Во 8 ч веќе бев на работа. Значи, својот тренинг го завршував уште пред да ми започнат работните обврски. Со тоа имам повеќе слободно време кога ќе се вратам од работа.

Денес трчав пак пред да одам на работа. И така веќе трет ден по ред. Тоа веќе не ми е чудно, ниту пак ми претставува некој проблем. Баш напротив, задоволство ми е и мислам дека открив ново убаво спортско доживување.

Дали некогаш сте размислувале дека некој настан може да ви го промени животот на подобро? Дали некогаш сте размислувале дека можеби некоја прочитана книга ќе ви го промени животот на поубаво? Дали верувате дека можеби некој мал момент ќе биде многу значаен за вашиот живот да се промени на поубаво? Тоа може да биде и средба со некоја личност, некој разговор, нешто навидум сосема обично.

Најважно од се', е да верувате! Ако не верувате нема да има што да се случи,нели?

2008.

На радио слушнав дека во Скопје ќе се одржи маратон и полумаратон. Тогаш бев во добра физичка кондиција. Редовно вежбав фитнес и имав 70 - 75 кг - највеќе во мојот живот. Бев задоволен од физичкиот изглед и уживав во формата која ја имав. Освен тоа, играв и баскет, возев точак на планина, рипав на јаже и трчав. Никогаш во животот немав истрчано повеќе од 40-тина минути. Решив да се пријавам и да се обидам да го истрчам полумаратонот=21,1км. Тогаш, мојата цел беше само да го завршам, а времето што ќе го постигнам, знаев дека ништо нема да ми значи.

2010.

Неколку месеци пред полумаратонот во Скопје, си поставив нова цел. Целта беше јасна и едноставна - да истрчам најдобро време до сега. Има голема разлика од мојата цел во 2008 и оваа од 2010. Сега веќе знам многу работи поврзани со трчањето. Имам истрчано двоцифрен број на полумаратони и трки на средни и долги патеки.

Сега, се' е многу поразлично. Најважно ми беше дека секогаш знаев, дека никогаш нема да престанам да верувам!